Az mı çok mu demeden,
Kırağı düştü gönle.
Lal olmuş dilin pençesinde,
Sihirli bir dokunuş pencereme.
Dikilir önüme dağlar,
Kaçtıkça kucaklayan, soğuk rüzgâr.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




GÜZEL BİR YÜREK SESİ KUTLUYORUM.
Kırağı, mevsimi gelince elbette düşecek doğaya bütün kırılganlığıyla. Dayanıksız... Eriyecek güneşi görünce. Düşsün elbet. YETER Kİ YÜREKLERE DÜŞMESİN...
Kutladım sevgimle Ülker' ciğim...NİCELERİNE...
Kırağılar düşen gönül, ayazını yemiştir aşkın. Başka artık hiç bir şey o derece yakamaz onu... Hoş bir şiirdi. Kutlarım kaleminizi. Selam ve sevgilerimle...
Durdukça durasım kaçtıkça kaçasım gelir,
Gülmeyi seçerken, uzaklarda oyum.
Yakınken, mesafelerin boynundayım.
Seçmeleri yaşarken, ben yokum.
-----Ülker hanım hüzünlü şiirler daha çok beğenilir duygu ve yürek sesi ile finali çok harika bir şiir okudum kutluyorum saygılar.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta