Kış mı güz mü belli olmayan bir günde
Kestaneler düşüyordu yerlere
Her kestane düşerken gerçekleri yüzüme vura vura düşüyordu
Bir daha dönmezcesine,
Dallara son kez dokunurcasına
Düşüyordu kestaneler yaprakların arasına
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta