Keşke Şiiri - Nedim Saatcioğlu

Keşke
Bir parmak çığlığıyla
acılarımı dindirebilseydim
Keşke
Bir ıslığın önüne katıp sürükleyebilseydim
dayanılmaz yalnızlığımı
Acılar beni böylesine yargılamasaydı
Hüzünleri yaşamamış sayabilseydim kendimce
Düşlerimi o tozpembe hayallerle birleştirebilseydim
Bir tutku olmasaydı mutsuzluk yüreğime
Varlıkla yokluğu aynı anda yaşamasaydım

Yok, olan düşlerim
Yıkılan hayallerim
Tükenen ümitlerim için
Yıpratmasaydım duygularımı

Keşke
Sevginin ardından doludizgin koşmasaydım
O zaman yıkılmazdım
O zaman bu ihanet çemberine hiç düşmeyecektim belki de

Keşke
Bırakmasaydım düşüncelerimi
Bu hasret seli onu alıp götürmeseydi bilinmezliğe
Ve bu ümit çemberi gitgide daralmasaydı
Keşke... keşke... keşke...