Kendime kaldım Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:Yürürüm…
Koca bir şehrin ortasında,
tek başıma.
İnsanlar geçer yanımdan,
kimisi bakar,
kimisi hiç görmez.
Ama kimse bilmez
içimde kaç veda taşıdığımı…
Kaç geceyi sabaha kadar sustuğumu,
kaç kez içimden ağlayıp
dışarıya gülümsediğimi…
Ben artık kimseye
kendimi anlatmıyorum.
Çünkü insan,
anlaşılmadığı yerde
konuşmaktan yoruluyor.
Ne bir kulun yükünü taşırım artık,
ne de kimsenin yarım bıraktığı
bir hikâyeyi tamamlarım.
Herkes kendi payına düşeni aldı hayattan.
Kimi sevgimi aldı,
kimi güvenimi…
Kimi de
benim en güzel yanımı alıp
geriye sessizliğimi bıraktı.
Yine de kimseye kızgın değilim.
Çünkü öğrendim;
Bazı insanlar
hayatımıza kalmak için değil,
bize bir şey öğretip
gitmek için giriyor.
Ben kimine ömrümden verdim,
kimine kalbimden…
Kimine bir dostluk,
kimine bir dua,
kimine de
geri dönmeyeceğini bile bile
son bir şans…
Pişman değilim.
Çünkü ben sevgimi
hesaplayarak vermedim.
Ama artık
kimsenin kapısında
değerimi aramayacağım.
Ne bir özür bekliyorum,
ne “keşke” duymak istiyorum.
Hakkım varsa helal olsun.
Yoksa da…
Varsın herkes
kendi vicdanıyla yaşasın.
Ben kendi hesabımı
çoktan kapattım.
Dünün ışıklarını söndürdüm.
Kapattım kapılarını geçmişin.
Ama bazı geceler var…
İnsan ne kadar güçlü görünürse görünsün,
bir şarkı çalar,
bir koku gelir,
bir isim düşer aklına…
Ve yıllardır gömdüğün
o eski acı
sessizce ayağa kalkar.
İşte o zaman anlarsın;
Unutmak,
her şeyi silmek değilmiş.
Sadece
canın yanarken bile
yürümeye devam etmekmiş.
Ben de yürüdüm.
Düştüm…
Kalktım…
Kırıldım…
Ama kimse görmedi.
Çünkü bazı yaralar
kanamaz.
İçeride büyür.
Ve insan,
en çok da
kimseye anlatamadığı yerinden yaşlanır.
Rüzgâr esti…
Toz elendi…
Herkes kendi payına düşeni aldı.
Bende artık
kimsenin hakkı yok.
Kimsenin hatırı yok.
Kimsenin borcu yok.
Sadece ben kaldım.
Biraz yorgun…
Biraz kırgın…
Ama hâlâ ayakta.
Ve artık
kimse için kendimden vazgeçmeyeceğim.
Çünkü hayat bana şunu öğretti:
Bazı insanları kaybetmek,
birini hayatından çıkarmak değildir.
Bazen birini kaybedersin
ve kendini bulursun.
Ben de
kendimi bulduğum yerde
geçmişe dönmeyeceğim.
Kim gelirse gelsin…
Kim giderse gitsin…
Ben artık
kimsenin ardından
eksilmeyeceğim.
Çünkü yıllarca
herkesi affettim.
Herkesi anladım.
Herkese bir sebep bu