Bu gece oturdum kendi kendime
Şöyle bir baktım o geçen ömrüme
Tüm acılarımı tüm dertlerimi
Kendime söyledim kendim ağladım
Kendime anlattım kendim ağladım
Üstümde simsiyah o bulutları
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Şiirindeki zamanı, mekanı ve sesi çok iyi algıladım. Geçen zamandan bir başka yara alarak uzaklaşıyoruz. Mekanların coğrafyası değişmiyor. Kimyası bozulsa bile ,içimizdeki dokuları olduğu gibi kalıyor. İnsanın sevgi ikliminden bir anda boşluğa düşmesinin ruhumuzdaki yıkıntısı korkunç oluyor. Ve sadece ''O an'' kalıyor geriye.. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta