Kendi Öyküm Şiiri - Songül Eğriöz

Hep bir şeyleri
Anlatıyorum...
İnsanları, yaşamı
Sevgiyi Özlemi...
Bazen Denizi...
Şimdi sararmış yapraklarda
Buluyorum kendimi...
Bazen gecenin koyu karanlığina
Tutunmuş yıldızlarda..
Çok uzaklarda
Titreyen bir
Yıldızın ışığında...
Kendi öykümün
İlk sayfasını
Okuyamamış
Olsamda ..
Ben yazıyorum yalnızca...
Ertelediğim düşlerimi
İhmal ettiğim sevinçleri..
Ah birde geçmişe
Dönüp degistirebilmeli
Geçmiş yeniden
Yazamayacağım
Bir yaşam defteri...
Bunca kırgınlığa rağmen
İçindeki iyilik duygusunu
Korumak bir tür
Direnmek değil mi?...