Gidiyorsun...
Bir şehrin dumanına karışıyor adın,
Başkasının omzuna bırakıyorsun
Sıcak bir korkunun buğusunu.
Ama ben hâlâ senin yüreğinin
Karanlıkta unuttuğu lambayım—
Seni arıyorum bak sana inat
Hasta kalbim vermez gönlüme rahat
İster gel yoldaş ol edelim seyhat
İstersen toprağa ver beni beni
Yıllardır taşıdım delik kalbimi
Yetmedi mi uyuduğun
Uyan artık Türk Milleti
Hiç yerine koyulduğun
Uyan artık Türk Milleti
Yüzlerce yıl geridesin
Vuslata ne kaldı şunun şurasında
Yürürken zirvesine hiçliğin
Beşer şaşar demişler
Ey Adem oğlu
Bir adımlık yoldasın aslında
Nesine güvensem yalan sevdanın
Gece söyler sabah tezden unutur
Türlü hayallere gark edip beni
O güzelim gözlerinde uyutur
Bilmez hangi derde salmış gönlümü
Yıllar oldu gülemedi yüzümüz
Yeter bu ülkeye ettikleriniz
Korku ikliminde sustu sesimiz
Yeter bu ülkeye ettikleriniz
Ne komşumuz kaldı ne tek dostumuz
O yalan sözlerin, sahte gülüşün,
Beni kandırmaya yetti mi sandın?
Aşkını kalbimde taşırken her gün
Sen onu ucuzca sattın, aldandın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!