Kenan Demirel Şiirleri - Şair Kenan Demirel

Namıdır ‘Şiir Baba’.
Başkanıma merhaba.
Bir ömrünü adaba,
Bezer İbrahim Sağır.

Yumuşak huylu, ağır.

İlk bordromu aldım İLKSANI gördüm,
Bir sandığım olmuş benden habersiz.
Önce mutlu oldum hayaller kurdum,
Bir sandığa neler sığmaz dersiniz?

Mesajda diyordu başladı ikraz,

Babamın iş gelirdi elinden,
Pek de şikâyet etmezdi halinden.
Kurmuştu kendine göre bir düzen.
Onarırdı yıkılan duvarları bazen.
Ben de yardım eder harç verirdim,
İşe yaradım diye sevinirdim.

Rüzgârın nefesinde toplandı bulutlar,
Gri bir kubbedir artık asuman.
Ağlamanın eşiğinde sükûtlar.
Dışarda zemheri içimde bahar.
İşte yağıyor özlenen kar.

Yumurtadan kozaya dek,
Evriliyor hep kelebek.
Gongalak olmuş uçuyor,
İki dirhem bir çekirdek.

Geline benzer edası.

Elli dört yılıdır, beş mayıs gece,
Haneye doğandır Lütfü Hocamız.
İlçesi Tercan’dır, Köyü Küllüce.
Dünyaya revandır Lütfü Hocamız.

İnsana sevdalı, yurduna meftun,

Tarihte ilk bilinen adı Işık Karyesi,
İkinci Mahmut’ladır sonraki hikâyesi.
Mahmudiye’m bozkırda yol boyu bir ilçedir,
Dirlik düzenle yaşar insanları nicedir.
Çal Tepesinden doğar, Kırkkız’dan batar güneş,
Serçenin karşısında Cönger tepesidir eş.

Küçük mavi bir kuştu;
Kanatları güçlüydü.
Hayatını mavilikte bulmuştu,
Uçması ne olağanüstüydü.

Küçük mavi bir kuştu;

Nam için bu yüke talip olursun,
Süleyman mührüne sahip olursun,
Kırılır dökülür tahrip olursun,
Artık sana yoktur kaçış Müdür Bey!

Bir kuru canın var olup olanı,

Doğdu Sivrihisar Hortu köyünde,
Dünyayı dolaştı nükte ününde.

Nasrettin Hoca’yla güldü yüzümüz,
Latifeyle cici bici sözümüz.