Gece, yer sarsıldıkça sarsıldı,
Afet tuttu ansızın uykuda sardı,
Dehşetle yer gök birbirine karıldı.
Her şey korku dolu bir karanlığa kapıldı.
İç burkan bir uğultuyla binalar çalkalandı!
Toprak yarıldı, demir eğildi, yol parçalandı!
Evimizin önündeydi.
Cıvıltılı günündeydi.
Sanki köy düğünündeydi,
Neşen boldu dut ağacı.
Bilen yoktu, kaçtı yaşı?
Şöyle Adaçal’dan baktım aşağı,
Bir güzel şehirdir şu Emirdağ’ı.
Barçınlı adıyla kurar otağı,
Azziye adını takar da gelir!
Gurbanlar olunup başlanır söze.
Gönüller makamıdır bu kutlu ocak.
Sevgi çağıl çağıldır, dert kucak kucak.
Ruhunuz yankısını burda duyacak,
Duygu, ilham, şiirin gerçeğiyiz biz.
Eskişehir Şairler Derneği’yiz biz!
Geceye gizlenir eşya, boşluklar büyür.
Issızlık çöle döner, yansız ve yönsüz.
İçimdeki sesleri dinlerim karanlığın duldasında.
Tenimi titreten bir rüzgâr essin isterim;
Ruhumdaki kekreliği dağıtsın,
Bir dal kıpırdatsın,
Bir meşum ahvale düştük sormayın.
Başımıza bir garabet çöktü gidiyor.
Bu gidişi sakın şerre yormayın.
Bütün hünerini döktü gidiyor!
Bürokrat zorbası koltuğa kondu.
Kış ağırdı, çok yağdı kar.
Kapanıp açıldı yollar.
Bu yıl gecikti bahar,
Depreşir oldu duygular.
Buzlar erir şıpır şıpır.
Horasan diyarlarından, koşan gönül erleri,
Yesevi ırmaklarında, coşan gönül erleri,
Nice yurt, yöre, toprağı aşan gönül erleri,
Eline sahip ol diyor, Hacı Bektaş-ı Veli.
‘Ya hayır söyle ya da sus’, diyor idi peygamber.
İnsana hizmeti gaye edinmiş,
Acıya umudu ekler hemşire.
Bütün bir ömürdür cana adanmış,
Şefkati mesleğe yükler hemşire.
Ebedir bebeğe, ilk cana değer.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!