Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bu dünyada mazlum ahı kesilmez
Zalimin kellesi kesilmedikçe
İhanet, felaket artar eksilmez
Hainler meydanda asılmadıkça

Çoğalır fakirin feryadı, yası

Salıncak bıyıklarımda
Avuttuğum çocukluk...
Turkuaz düşler ülkesine,
Çat ayaz kışlar ülkesine
Giden yolculuk…
Alnımın çatında bir sevda

Ey gönlümün Oğuz Gülü
Sana rağmen seni sevdim
İster kul de ister deli
Sana rağmen seni sevdim

Sırt dönüp hayata, aşa

Bir çoban ateşinde seyrettim gözlerini
Eleğimsağma gibi gökten saçına aktım
Yol yorgunu geceler kapattı izlerini
Hüsranın kollarına hasretimi bıraktım
Sen beni yaktın diye ben sana türkü yaktım

Saçlarıma çığ düştü
Saçlarımla aklaştım
Kor alevi yâr bilip
Kor alevle koklaştım
Azat oldum kendimden
Sana doğru yaklaştım

Aşkımı yok sayıp gittin gideli
Gönlümde yerini soğuttum sanma
Belki de hayatın budur bedeli
Her şeyi boş verip dağıttım sanma

İtiraf edeyim son zamanlarda

Sarı Donlu Selcen Hatun
Konur ata binip gelsen
Benim sana yandığımca
Sen de bana yanıp gelsen

Kara polat kılıcı al

Aklıma düştüğünde
Senli hayaller geçer içimden:
Uyanınca ilk gördüğüm sen olursun,
Uyumadan son gördüğüm sen!

Bir halaya çıktık bugün
Sen, ben bir de bizim oğlan!
Ortalığı yıktık bugün
Sen, ben bir de bizim oğlan!

Ahraz, cüce, zenne, çengi

Dostum Âşık Ramin Karaev’e…

Ay âşık, dünyanın derdi cem oldu
Derdini derdime ula, bir dokun
Ne günüm gün oldu ne gecem oldu
Umudum kapıldı sele, bir dokun