Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

İçimize bunca nefret
Yığdıkça bozuldu dünya
Rahmet beklerken felaket
Yağdıkça bozuldu dünya

Avlanırken avcı avda

Bilinmeyen derdi, ahı
Buluyorsam sebebi sen
Acıların nişangâhı
Oluyorsam sebebi sen

İster Allah ister din de

Yeryüzünde gölge kalmaz
Gözün doğsa içerime
Deniz taşar, umman almaz
Hüzün yağsa içerime

Kor ateşte kar olurum

Gözlerimi uyku tutmaz,
Ellerimi sen...
Benim hâlimi kim bilir?
Sen de bilmezsen

Bugün Cuma,
Bugün bayram,
Ve Kurban…
Bir tegin devrilir sıradağ gibi
Sinesinde ala kana gömülür
Bir harita,

Sevdiğim haberin olsun
Arttı derdim senden sonra
Kınalar yak, yüzün gülsün
Yere girdim senden sonra

Bir sam vurdu saf düşleri

Baskın oldu kıyametim
Ayrılığın baskın oldu
Gönlüm böyle öksüz, yetim
Kaderine küskün oldu

Boş kalmadı bende yerin

Ben sensiz yarım idim
Sen geldin yârim oldun

Umut işte sevdiğim; gönül bu, umar elbet
Umutlarım başıma yıkılmadan sen gelsen!
Sensiz ömür düşünmek intihar, kumar elbet
Namludaki son kurşun sıkılmadan sen gelsen!

Bu bir tehdit değildir, tahdit de değil haşa!

“Gitme!” demem, “Git!” demem de imkansız
Sen gidersen ben kendimi özlerim
Vurgun gibi, kırgın gibi apansız
Sen gidersen ben kendimi özlerim

Yıllarımı an etme yâr!