Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Uçkuru gevşemiş zevzek duygular
Defolun, defolun, defolun gidin!
Utanmayan yüzler, kapkaç saygılar
Defolun, defolun, defolun gidin!

Ve ince hesaplar, karışık işler

Ne demiş Bilge Kağan:
“Tanrı Türk’ü korusun”
Dilde dua her zaman
Tanrı Türk’ü korusun

Tanrı demek; Hak demek

Oğul, baştan ar gitmişse
Yanaklarda suç arama
Bey obayı terk etmişse
Döneklerde suç arama

Berk değilse tasma, yular

Süzme çeşmin, gelmesin müjgân müjgân üstüne
Urma zahm-i sîneme, peykân peykân üstüne
Şair Ahmet Râsih

Yeter artık söyleme, yalan yalan üstüne
Görülmedi böyle hiç talan talan üstüne

Yaradan’a yâr olan
Bir özge görktü Yunus
Gönülleri aşk ile
Döndüren çarktı Yunus

Hacı Bektaş:”Gel.” dedi

Nasıl bir zamana çattık?
Şarka gitsek garp çıkıyor
Yolları yollara kattık
Her adımı sarp çıkıyor

Geçip feleğin dârından

Baş koyduğum kutlu yoldan
Gayrıya ayak basmazam
Cilasun gönlümden başka
Kimseye kulak asmazam

Yâr ömrümü yara çekse

Ya çocuk olmalı veyahut deli
Yoksa bu dünyanın kahrı çekilmez
Doğarken herkeste gözyaşı seli
Zoraki gelmişiz, fahri çekilmez

Biz gitsek de bu kez kalanlar ağlar

Ben Mehmet, askerdim yirmi yaşında
Cepheye sürüldüm, vatan sağ olsun!
Eşkıya peşinde, hain peşinde
Dağ aştım, yoruldum, vatan sağ olsun!

Karanlık gecede kurt, kuş yatarken

Ne yapsın bu millet, bir iğdiş erden
Bir çocuk beklerken yedi çıkarsa
Elbette başını kaldırmaz yerden
Bey sandığı geda, gidi çıkarsa

Zalimin elinde kalınca naçar