Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Son zamanda edipler
“Edebi at!” diyorlar
Tenekeler, boş küpler
“Edebî yat!” diyorlar

Tâbi olup uşağa

Pisliğini döke saça
Sifli kız temizlik eder
Zibilleri yaka paça
Göğsüne remizlik eder

Bir köprüyü tutan ayı

Duysun sağır sultan, duysun yal ehli
Korkanın, sinenin alayını ben…
Ülkeye kin güden eli silahlı
Veled-i zinanın alayını ben…

Esiri olunca bir soysuz putun

Yollara düşerdik güneş doğmadan
Anamın ezanla hazırladığı azıkla
Babam eşeğe biner, biz ardından yürürdük
Vurulurduk yamaca anadutla, tırmıkla

Tarlaya varırdık herkesten önce

Ulu Tanrı’m biz yalnız sana secde ederiz
Sana layık olmayan başımızı dik etme

Senden başka birine eğilip bükülürsek
Göğe uçur başları, omuzlara yük etme

Dünya beni iyi bil
Batı benim, şark benim
Yalnız polattan değil
Gök demirden berk benim

Baş eğmeden bir güce

Sen “Unutma!” dedin tama
Ben o yüzden unutmadım
Bir ses duydum “Unutama!”
Ben o yüzden unutmadım

Yazan demek böyle yazdı

Bir kız var ki derdi benim başıma
Derdi ile deli oldum, bilmiyor
Kor alevi loda vurdu döşüme
Gülüşünden yara aldım, bilmiyor

Karşısında erim erim erirken

Boşa geçti onca yıllar
Gelmedin de ne kazandın?
Gözyaşımı sildi eller
Silmedin de ne kazandın?

Yakılırken kanlı kınan

Selamını aldım ey körün oğlu
Artık aklı olan uslanmalıdır
Haklı olanlarsa zincire bağlı,
Küflü zindanlarda paslanmalıdır

Küçüğü yutarken büyük balıklar