Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Sensizlikde olur dedim,
Olmaz desem yalan olur!
Bu dert beni bulur dedim,
Bulmaz desem yalan olur!

Kaf Dağı’na ava gittim

Uzaklardan gelsem bile,
Bu memleket bizim derim.
Uğruna can versem bile,
Bu memleket bizim derim.

Sular bize hayat verir

Bu millet ki;
Güneşi bayrak
Göğün altını çadır olarak kabul etmiştir.
Dünyayı yaşadığı vatan sayar.
Türk Milletinin büyüklüğü buradan gelir.

Mazluma bomba atanlar,
İnsanlık böyle ölmesin.
Gerçeğe yalan katanlar,
İnsanlık böyle ölmesin.

Gönül bağbanını dağlarda arar,
Ararda bulamaz buna ne çare.
Derlerki verilmez kolayca karar,
Kararda bulamaz buna ne çare.

Aşılmaz dağları aşar gelirdim,
Zaman yordu bizi buna ne fayda!.
Coşkun sular gibi taşar gelirdim,
Zaman yordu bizi buna ne fayda!.

Körler pazarında ayna satarlar
Ucuza satanlar çabuk batarlar
Kafayı bulanlar erken yatarlar,
Bu nasıl bir dünya aklım almıyor.

Koyunun kuzusu melemez dağda

Yağmurlar mı küstü,rüzgar mı esti
Anlamadım gitti bu nasıl hava?
Derbederin biri yolumu kesti
Anlamadım gitti bu nasıl hava?

Boşuna dediler hayat boşuna

Sebebini sorma bu nasıl sevda,
Ateş oldum yanıyorum kor gibi.
Kitaplara baktım haktır bu dava,
Bu davanın görülmesi zor gibi.

Yol bulup geçenler dağları aşar

Kendi ekinimi kendim biçerim,
Ekini ben biçtim bundan sana ne!
Eşimi dostumu kendim seçerim,
Eşimi ben seçtim bundan sana ne!