Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

S amimidir güler yüzlü
A llah için doğru sözlü
M esleğine aşık özlü,
İ smi dersen; SAMİ DAŞGIN.

D avasına söz söyletmez

Çantamı aldım elime
Kemeri taktım belime
Türküyü saldım dilime,
Sana doğru geliyorum.

Diken bakılınca bağ oldum sanır
Zeytin sıkılınca yağ oldum sanır
Dünyanın sırrına akıl ermiyor,
Fare kükreyince dağ oldum sanır.

Ne zaman kalemi elime alsam,
Yeter artık yazma şimdi dur diyor.
Ne zaman kapıda tokmağı çalsam,
Bekleme tokmağı hemen vur diyor.

Çifte minarede ezan okunur

Karşıda dağ gibi duruşum vardı,
Günden güne eriyorum kar gibi.
Uzak mesafeden vuruşum vardı,
Ocaklarda yanıyorum nar gibi.

Gök yüzünde bulut gibi,
Dalgalan sen Şanlı Bayrak.
Gönüllerde umut gibi,
Dalgalan sen Şanlı Bayrak.

Ayla yıldız gece doğar

Ben şairim sen de şiir,
Seni yazar dururum ben!
Şiirime söz edeni,
Kalemimle vururum ben!

Kemal DOĞANAY

Şiir yazmak benim işim,
Şair olmak ne haddime.
Ağrır durur bazen dişim,
Şair olmak ne haddime.

Kalem elde yazıyorum

Bazen yazım bazen kışım
Ocaklarda hep yanmışım
Havalara aldanmışım,
Derdim yoktur sanma sakın!

Yalınayak başım açık

Yağmurun toprağı
Sarması gibi
İnsanın huzurda
Durması gibi

Takımda yıldızlar