Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kemal Doğanay

Her akşam gönlüme bir ateş düşer,
Ateş yanar, ben yanarım, kül yanar
Gurbette aklıma bir kardeş düşer,
Kardeş yanar, ben yanarım, tül yanar!

Bahtımı bağlayan bir kara sevda

Devamını Oku
Kemal Doğanay


Papatyalar açıyor
Güneş ışık saçıyor
Gökte bulut kaçıyor,
İlkbahar geldiğinde!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Derdi olan Türkçe desin
Ben susarım dil konuşur
Adın nedir, Türkçe nesin,
Ben susarım dil konuşur.

Nakış nakış biter kilim

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Dilsiz bir Şeytan gibi dolaşıp duruyorsun
Gönülden yaralıyım kalbimden vuruyorsun
Geçmişin hesabını hep benden soruyorsun,
Demedim mi ben sana benden uzaklara git.

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Dinimin emridir okuyup yazmak
Okumayan insan ne bilsin bunu!
Alimlere uymaz insana kızmak,
Okumayan insan ne bilsin bunu!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Torunum Göksu Aybike'ye...

Maziye bakarsan kahraman yazar,
Malazgirt’te otağ kuran han bizim.
Şehitler Cennet’te yanlışa kızar,
Toprağın altında yatan can bizim.

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Kendini hor görme hey Anadolum,
Namus bizim Şeref bizim Şan bizim.
Zaferlere gider hep benim yolum,
Vatan bizim bayrak bizim Can bizim.

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Ana dilim ana yurdum
Dağlarına ordu kurdum
Hainlere karşı durdum,
Vatanıma canım feda!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Bizim sevdamızı yazmak istersen,
Bayrağı sevene canımız kurban.
Bütün oyunları bozmak istersen,
Vatanı sevene canımız kurban.

Atadan armağan bu güzel vatan

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Dağda çiçek açtığında,
Yar yüzüne bakar gider.
Güneş ışık saçtığında,
Çiçekleri yakar gider.

Kimsin diye soran olmaz

Devamını Oku