Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kimsin diye sakın sorma,
Türküm diye övünürüm.
Hiç boş yere kafa yorma,
Türküm diye övünürüm.

Sevgili Eşime!
Kapat gözlerini sabah olmasın
Elindeki güller hemen solmasın
Bana bahşettiğin vade dolmasın,
Canıma can katan benim hayatım.

Baharımız yaza döndü,
Neden döndü anlamadık.
Çoğunun hayatı söndü,
Neden söndü anlamadık.

Dağın tepesine
Bir yağmur yağar
Yağmur mu yağar
Güneş mi doğar,
Anlamak mümkün değil!

Öpüp başıma koyduğum
Bir nimet gibisin
Fırından yeni çıkmış
Ekmek gibi sıcak
Kokuna bayılıyorum
İçimi ısıtıyor

Gönlümdeki fay hattı devam eder kırıklar,
Benliğimi elimden alıp da gidecekler.
Bana hesap soracak başımdaki sarıklar,
Gözlerime bakarak gör neler edecekler.

Ansızın gelecekler ellerinde nacaklar

Hiç boşuna yorma beni,
Aradığım yerde bulun!
Bekliyorum yine seni,
Aradığım yerde bulun!

Mazi bize uzak olur

Mecnun Leyla’sını nasıl ararsa,
Ben de seni öyle aradım durdum!
Kerem Aslı’sına nasıl yanarsa,
Bende sana öyle yandım da durdum!

Gönül Kuşu uçmuş dönmez geriye

Üzüm dolu bizim bağlar
Başı karlı yüce dağlar
Nehirleri coşkun çağlar,
Benim Güzel Anadolum.

Tarlaları başak dolu

Masmavi gökyüzünde dalgalansın bayrağım
Süzülsün ufuklardan gül kokulu yaprağım
Hepimize emanet bereketli toprağım,
Anadolu Vatanım benim canım Türkiyem.

Atamızdan armağan bu yaylalar, bu dağlar