Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Ne kahbe Eylülleri
Ne yurda girenleri
Unutmadık Ülküdaş,
Ne de can verenleri.

Bu sokaklar başı boş insan sureti dolu
Gidiş-geliş düzensiz karışmış sağı solu
Karanlık Sokaklar'da katiller bekler yolu,
Sebebini diyen yok gidenler gelmez geri.

Yollara düşer giderim,
Yolcu benim hancı benim!
Böyle yazılmış kaderim,
Yolcu benim hancı benim!

Gidenler geri gelmiyor

Ekmeğimi bölüştüğüm,
Kara Sevdam Neredesin?
Gizli gizli görüştüğüm,
Kara Sevdam Neredesin?

Üstümüze doğan güneş

Sen bizim köyleri bilmezsin gardaş,
Köye bahar gelsin sen o zaman gör.
Şehirde bu kadar gülmezsin gardaş,
Kırda çiçek açsın sen o zaman gör.

Kale Boğazı'ndan gelir yağmuru

Dizlerimde ağrı sızı,
Bitsin derim bitmiyor ki!
Bahtımdaki kara yazı,
Gitsin derim gitmiyor ki!

Bu gece
Gece değil sanki;
Yer mavi
Gök mavi,
Gökte bulutlar mavi!

Yükseklerden uçar Turnanın Şahı,
Huzuru ararsan sen de Kardeşim.
Dünyayı yakıyor Mazlumun Ah’ı!
Huzuru ararsan sen de Kardeşim.

Söğüt meyve vermez dalları kuru

Kan ve gözyaşı dinsin kardeşlik geri gelsin
Mutlu olsun insanlar yüzümüz artık gülsün
Ayrılık yakışmıyor bunu Türkiyem bilsin,
Haydi Türkiyem uyan oyuna gelme sakın
Biz bu yola baş koyduk Kardeşlik Günü yakın!

Yurdumun üstüne güneş doğunca,
Yerler gökler birlik tamam diyecek.
Oğuz,Özbek,Kazak kardeş olunca,
Yerler gökler birlik tamam diyecek.