Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Yıkıldı limanlar battı gemiler,
Yakmak istiyorsan al senin olsun!
Sancağın altında toplanan erler,
Bakmak istiyorsan al senin olsun!

Rüzgarla esiyor boynumda şalım

Davullar vuruldu halaylarda hey!
Orda Türk'ü bekler şimdi Yenisey
Mevlanada Aşkı çalar kamış ney,
Gönülden gönüle akmalı derim.

Turan Ordusunu kurmalı Türkler

Köşe bucak dolaşırsın,
Gayen nedir,amacın ne?
Dostu bilmez bulaşırsın,
Gayen nedir,amacın ne?

Gözlerinde yanmaz ışık

Üzüm dolu bizim bağlar
Başı karlı yüce dağlar
Nehirleri coşkun çağlar,
Benim Güzel Anadolum.

Tarlaları başak dolu

Masmavi gökyüzünde dalgalansın bayrağım
Süzülsün ufuklardan gül kokulu yaprağım
Hepimize emanet bereketli toprağım,
Anadolu Vatanım benim canım Türkiyem.

Atamızdan armağan bu yaylalar, bu dağlar

Analar ağlarsa çocuklar gülmez,
Çocuklar hep gülsün diye söyleyin.
Savaşlar olmazsa insanlar ölmez,
İnsanlar ölmesin diye söyleyin.

Güneşin doğduğu gibi,
Bir gün geri döneceğiz.
Kardan ak olduğu gibi,
Bir gün geri döneceğiz.

Baharımız yaza döndü,
Neden döndü anlamadık.
Çoğunun hayatı söndü,
Neden söndü anlamadık.

Dağın tepesine
Bir yağmur yağar
Yağmur mu yağar
Güneş mi doğar,
Anlamak mümkün değil!

Salla beşiğimi uyuyum anne
Uyanınca senle yürüyüm anne
Senin gül yüzünü görüyüm anne,
Anneler Kutsaldır, Anne Mübarek.

Canından can verdin canımsın diye