Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

*Başbağlar'a*
Beş Temmuz akşamı sene doksan üç
Erzincan İlinde yandı yürekler!
Böyle katliama dayanması güç,
Kemaliye İlçe yandı yürekler!.

Vatanımda hala bölücü varsa,
Karşıma çıkarak gülme boşuna!
Evimizi yine düşmanlar sarsa,
Yardım etmek için gelme boşuna!

Gülün dikenini ucuza satma

Yağmur gibi aka aka,
Coştum da yanına geldim.
Yollarına baka baka,
Koştum da yanına geldim.

Yiyemedim dalda narı

Bir kalem bir defter yetiyor bana,
Senin güzelliğin yanında kalsın!
Ne söylersen söyle inanmam sana,
Senin güzelliğin yanında kalsın!

Leyleğin ömrü hep lak lakla geçer

Unuturum sanma seni,
Yanıyorum yanıyorum.
Ateşlere atma beni,
Yanıyorum yanıyorum.

Yunusca!
Karanlık gökyüzü gülmüyor yüzüm
Ah edip ağlarım yar deyu deyu!
Neden kimseleri görmüyor gözüm,

Kapına geldim
Şefaat dedim
Ben af diledim,
Yardım et Yarab!

Düştüm sevdanın içine,
Yare doğru gidiyorum.
Bakmadım neden niçine,
Yare doğru gidiyorum.

Günden güne gözlediğim,
Bu meydanlar dar geliyor.
Sabah akşam özlediğim,
Yaz gelmeden kar geliyor.

Her gün kapıma geldin
Sanki bağrımı deldin
Saçımdaki son teldin,
Yolmak biraz ZOR gibi!

Yaklaştın adım adım