Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Gidiyorsun fazla bekletme bizi,
Çiçekler dalında kurumadan gel.
Sevmiyorum deme severim sizi,
Çiçekler dalında kurumadan gel.

Sevmiyorum dersen seni anlarım

Dost bağının güllerini dermeden
Kadir Mevlam benden bir şey isteme.
Senin huzurunu son kez görmeden,
Kadir Mevlam benden bir şey isteme.

Yarattığın insan sevgine muhtaç

Bir şiir gibisin içli ve derin
Gözlerin masmavi rüzgarın serin
Garibin gönlünde başkadır yerin,
Yazmak istesem de yazamıyorum.

Senin güzelliğin dillere destan

Yaşamak istersen günü gün eyle
El iki diyorsa sen Bir’i söyle
Deme sakın bunlar ne olur böyle,
Kaderden de öte bir kader vardır.

Canla başla çalış işi uzatma

Bir kor gibi yanıyorum,
Ateşim yok dumanım yok.
Seni her gün anıyorum,
Beklemeye zamanım yok.

Kar altında çiçek gibi,
Ha uçtum ha uçacağım.
Yuvasında kartal gibi,
Ha uçtum ha uçacağım.

Zengin fakir demeden,
Gelin birlik olalım.
Haram lokma yemeden,
Gelin birlik olalım.

Türkü,Kürdü,Çerkesi

Azerbaycan- Türkiye

Soyumuz Oğuz Soyu, Boyumuz Kayı Boyu
Kurulsun şu otağlar başlasın Dostluk Toyu
Dede Korkut anlatsın asildir Türk’ün Huyu,
Dosta düşmana karşı hele bir bak maziye

Karanlık dünyaya ışık ol yeter
Bu işlerin sonu savaştan beter
Mezarın üstünde çok otlar biter,
Anneler ağlarsa bir çocuk ağlar

Dağda kırda bayırda
Bereket var çayırda
Sevap vardır hayırda,
Demiş Cenabı Allah!