Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kul hakkını yiyenlere
Daha yok mu diyenlere?
Beyaz gömlek giyenlere,
Yuh diyorum!Size de yuh!

Gitmek gerek buradan,
Yol ve yollardan önce.
Korur mutlak yaradan,
Yıl ve yıllardan önce.

Kulağımda çınlayan,

Aramıza sınırlar çizmişler bozulmuyor
Neden bu sınırları yıllardır bozamadık.
Tarihi yeni baştan yaz dedik yazılmıyor,
Yazmak istesek bile yıllardır yazamadık.

Hayat denen bu yolda,
Yoruldum gidiyorum.
Girdiğimiz son kolda,
Yoruldum gidiyorum.

Onu çok seviyordum yüzüme hiç bakmadı,
Sebebini sormadan darıldım gidiyorum.
Soğuktan üşümüştüm evde ateş yakmadı,
Neden,niçin demedim kırıldım gidiyorum.

Her sabah gönülde bir aslan yatar,
Kükrerim dağlara bakılsın diye.
Her akşam ufukta bir güneş batar,
Evlerde lambalar yakılsın diye.

Yiğitler toplanır ateşi yakar

Yağmur yüklü bulutları,
Bekliyorum gelmiyorlar.
Değer verdiğim dostlarım,
Kıymet nedir bilmiyorlar.

Mangal gibi yüreğimiz
Çelikten sert bileğimiz
Mutlu olmak dileğimiz,
Derim Sana Yüce Mevlam.

Sana çıkar bütün yollar

Yol gidiyor dağlara dağlar bizim değil mi,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.
Dönüyoruz çağlara çağlar bizim değil mi,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

Dede Korkut seslenir;Destan yazıyoruz hey!

Bozulsun şer oyunu
Yenelim çakal soyunu
Geçilmez Çanakkale,
Kuralım Zafer Toyunu.