Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Günden güne eriyorum
Tahammülüm kalmadı Hiç!
Seni pek çok seviyorum,
Tahammülüm kalmadı Hiç!

Şu dağların karı olsan

Yalan deme behey gardaş,
Bu gerçeğin ta kendisi.
Rüya gördüm dese hâldaş,
Bu gerçeğin ta kendisi.

Değer verme para pula

Yoluna kalleşçe pusu kursalar,
Sabretmeyi bileceksin tamam mı ?
Sevdamızı orta yerden vursalar,
Sabretmeyi bileceksin tamam mı?

İslam'ın Emrine girmek güzeldir

Şimşek gibi çakacağız
Damla damla akacağız
Haller nasıl bakacağız,
Son sözümüz budur bizim.

Kıvrım kıvrım akan ırmak

Gel be gülüm
Yapma zulüm
Bu dünyanın,
Sonu ölüm.

Gözün kara

Yol dediğin uzar gider
İnsanoğlu kızar gider
Rüzgar eser tozar gider,
Başı yoktur,sonu yoktur.

Halden hale girer derviş

Ezanlar okunurken ben seni hatırlarım
Gönlümde bir yara var acı verir her gece
Gözlerimde yaş olur ıslanır satırlarım,
Bu davanın şiiri yazılmaz hiç gizlice.

Bendeki bu duygular derin yaralar açar

Elimizde asa ile
Tur Dağında Musa ile
Haktan emir yasa ile,
Gidiyoruz son hedefe!..

İslamın Kalesi yıkılır sanma,
Yıkılmaz bu kale sönmez bu ocak.
Yalan söyleyenin sözüne kanma,
Yıkılmaz bu kale sönmez bu ocak.

Yapma be gülüm
Yaptığın zulüm
Sonunda ölüm,
Olsun istemem!..