Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Gece gündüz ağla gönül
Şu bahtımı bağla gönül
Nehir gibi çağla gönül,
Desem sözüm yalan olmaz.

Hikmetinden sual olmaz bilirim,
Bütün hainleri yok et Allahım!
Dua eden darda kalmaz bilirim,
Bütün hainleri yok et Allahım!

Hainler ülkeme veriyor zarar

Karanlık gecelerin son nurlu sabahında,
Seher Yeli eserken yola çıksam diyorum.
Nice çileler çekmiş Garipler Dergahında,
Yoldaki dikenlerden artık bıksam diyorum.

Karanlık gecelerin son nurlu sabahında,
Seher Yeli eserken yola çıksam diyorum.
Nice çileler çekmiş Garipler Dergahında,
Yoldaki dikenlerden artık bıksam diyorum.

İşkence zulüm
Böyledir ölüm
Hadi sen gülüm,
Yola devam et.

Zaman kısa ömür geçmez,
Gidiyorum yol’a doğru.
Azrail’im adam seçmez,
Gidiyorum kul’a doğru.

Yeseviden söz almışım

Bir acaip derde düştüm/ derman diye yanıyorum
Ateşlerde kaldım piştim/ derde çare arıyorum

Kalem elde yazıyorum/ günü güne ekleyerek
Ben kendime kızıyorum/ senelerdir bekleyerek

Dağ senin ova senin,
Ovalarda gül biter.
Ev senin yuva senin,
Bahçede çiçek biter.

Hayat denen bu yolda,
Yoruldum gidiyorum.
Girdiğimiz son kolda,
Yoruldum gidiyorum.

Onu çok seviyordum yüzüme hiç bakmadı,
Sebebini sormadan darıldım gidiyorum.
Soğuktan üşümüştüm evde ateş yakmadı,
Neden,niçin demedim kırıldım gidiyorum.