Sevgilisi ciğerdir, sevdiğinden de fazla,
Yumulur üstüne, yer hırıltılarla,
Yediği ciğerden aldığı hazla;
Gelir üstümüze yorgan ucuna...
Ne çare, yoktur fare evimizde,
İşi gücü yoktur hep oyun peşinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta