Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Gönlümün pınarının yerini,
Keşfettiğim çok eski...
Fışkıran kaynağının derini,
Ulaştığım çok eski...
Çağladı zaman-zaman;
Şimdi yine çağlıyor...
Kimi yufka, kimi yaman;
Ara sıra ağlıyor...
Asık suratlı olmadı asla yüzüm,
Gülmeyi,güldürmeyi,latifeyi,şakayı;
Severek kullandı mizacım, şendir özüm...
Sınırda kalmaya çalıştı, aklım aşmadı sahayı...
İyiliklerimdir ki, korumuştur beladan...
İmanımdır ki, çekip aldı inkardan...
Bi ...
