Kedi Ve Et Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Bir tosunu kestik bir gün,
Bahçede parçaladım etini.
Etrafımda kediler, köpekler,
Sessizce bekliyordu payını.
Ara sıra verdim önlerine,
Ne kavga ettiler ne de hırs yaptılar.
Verdiklerimle yetindiler,
Sabırla sıralarını beklediler.
Bagajda büyük parçalar vardı,
Yarım kilo, belki biraz daha.
Ben küçültüp dolaba koyarken
Bir kedi gözünü dikti o parçaya.
Birden kaptı büyük eti,
Ağzında zor taşıdı, kaçmaya çalıştı.
Sinirlendim, peşine düştüm,
O da arkasına bakmadan kaçtı.
Ama büyük parça ağırdı,
Çabuk gidemedi gariban.
Biraz sonra eti bıraktı,
Ben de geri aldım elinden.
O gün kızdım ona,
“Payını bekleseydin,” dedim içimden.
Diğerlerine parça parça verdim,
Onu uzak tuttum etten.
Sonra yine dayanamadım,
Bir parça da ona verdim.
Bir anda unuttu cezasını,
Yine bagajın çevresinde dönmeye başladı.
Ben de bagajı kapattım.
Et içeride kaldı,
Kedi dışarıda.
Ama aklımda kaldı o gün:
Belki ben pay dağıtıyordum,
O ise karnını doyurmaya çalışıyordu.
Ben ona hırsız dedim,
O belki yalnızca acıkmıştı.
2026