Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Bana gelmek istedi masallar,
Her hikaye dinleyişimde,
Nerede, bir kitap açılsa çocuklara dair,
Veya bir çizim gördüğümde,
İçinde renkler olan.
Bana gelmek istedi, gelemedi,

Bir zamanlar, küçüktü prenses de,
Bir masalda, geleceğin taçsız kraliçesi.
*
Her prenses gibi, büyüyüp kraliçe olmadan önce,
Her kraliçe, bir zamanlar prenses olmadan önce,
Onur tacıydı, saflık,

O gün masmavi bir Eylülde,
Durgun, yaşlı incir ağacının altında,
Tutuldum, dingin kara sevdaya,
Kolumda, esrik bir masal gibi.
*
Ve latif sonbahar semasında, üzerimizde,

Yanaşamaz olduk, vitrin camına,
Etiketler boynumuzu kırdı,
El uzanmaz oldu, dünya malına,
Masraf dağı, sırtımıza bindi.
*
Aylık eridi gitti, kuş misali,

Her bakımdan masumdur,
----otistik çocuklar,
Kirli bir iştir yalan söylemek,
----ortadayken apaçık gerçek,
Yorgunluktur açıkçası,
----yalan söylemek,

Tekrar başlıyor, her şey şimdi,
Yalnızlık sarar, baştan benliği,
Bir bulut var, koyu gözlerinde,
Oysa mavi gökteki, kanat sesiydin sen.
*
Düşersin gözyaşına, bir yaprak gibi,

Irmaklar taşıyorken, sulara direniyor,
Çakıllara sürünür, rüzgarlar dondururken,
Dalgalar aşıyorken, sellere bileniyor,
Kayalara bürünür, tufanlar savururken.
Yengecin kıskacında, çırpınan masum hayat,
Zalimler pençesinde, inleyen fani dünya,

Sabahla uyanır, yola düşerdik,
Bayırda kekikle hayat pişerdik,
Toprağın bağrın, neşeyle deşerdik,
Sırları gömdüğüm, anları andım.
*
Bulurduk kırlarda, yenilen kökü,

Alçak bir gölge düşmüştür, şehrin üzerine,
Esir almıştır ruhları, gökyüzünü kaplayan karanlık.
*
Her şeyin üzerinde, parıldayan güneşin, ışıltıları titrer,
Gölgelerin hüküm sürdüğü dünyada, umutsuzluk ve korku.
Çürümüş bir sessizlik içinde ve kirlenmiş her yer,

Tok kullar gülerken, sefiller sızlar,
Kırık teraziler, hatalı tartar,
Zorbalar, daima kuleler kurar,
Masum nefeslerin, figanı çağlar.
*
Varlık sahipleri, toyunu eyler,