Kasım Aşk 10 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Sevgilim, seni bana ait olduğun için değil; kendi hayatının sahibi olduğun hâlde benimle ortak bir hayat kurmayı seçtiğin için seviyorum.
Ve eğer bir gün aşkımızın ne olduğunu sorarlarsa,
sana verdiğim çiçekleri saymayacağım,
söylediğim sözleri sıralamayacağım.
Şunu söyleyeceğim:
Birbirimizin yanında kendimiz olmaktan korkmadık; sevgimizi, özgürlüğümüzün karşısına değil, yanına koyduk. Ve yıllar geçtikçe birbirimizi kaybetmemek için değil, birbirimizi gerçekten tanımak için sevdik.
Aşk
Bir Kadının Sessizliğinde Saklı Aşk
Bir kadın bazen sevgilim, sana söyleyeceklerini değil, söylediğinde nasıl karşılanacağını düşünür. Bir cümleyi içinde defalarca tartar, bir duyguyu kaç kez susturur, sonra sen onun neden sessizleştiğini sorarsın.

Oysa belki de beklediği, bütün sorularına cevap vermen değil; cevabını bulamadığında bile yanında kalabileceğini hissetmektir.

Çünkü kalp, her zaman büyük vaatlerle bağlanmaz. Bazen bir insanın en savunmasız anında karşısındakinin sesini yükseltmemesi, bir kırgınlığı küçümsememesi, anlatılan bir sırrı yarın bir silaha dönüştürmemesi bütün güzel sözlerden daha derin iz bırakır.

Ben senin kalbine gösterişli cümlelerle girmek istemiyorum. Sana kendimi kanıtlamak için her gün başka bir adam olmaya da…

Ben, yanında kendim kalabildiğim, senin de kendinden vazgeçmediğin bir sevginin içinde yaşamak istiyorum.

Sana baktığımda yalnızca sevdiğim kadını değil, kendi düşünceleri, kendi korkuları, kendi hayalleri ve kararları olan bir insan görüyorum.

Sen benim hayatıma anlam katabilirsin, ama hayatının bütün anlamı ben olmak zorunda değilim. Ben sana yakın olabilirim, ama özgürlüğünün sınırlarını belirleyen kişi olamam.

Çünkü sevgi, bir insanın dünyasını kendi etrafında döndürmek değildir; iki ayrı dünyanın birbirine çarpmadan, birbirini küçültmeden ortak bir gökyüzü kurabilmesidir.

Biliyorum, bazen geçmişin izleri bugünün kapısını temkinle açtırır. Daha önce incinmiş bir kalp, güzel sözlerin arkasında bile bir gün yaşanabilecek ayrılığı arayabilir.

Senden bütün korkularını bir anda bırakmanı istemiyorum. Güven, bir emirle doğmaz; zamanın içinde tutarlı davranışlarla büyür. Ben de sevgimi yalnızca söylediğimde değil, zor zamanlarda nasıl davrandığımda göstermek istiyorum.

Bir gün anlaşamayabiliriz. Birimiz susmak, diğerimiz konuşmak isteyebilir. Bazen aynı olaya başka anlamlar yükleyebiliriz. Ama birbirimizi anlamadığımız her anı sevgimizin bittiğine dair bir hükme dönüştürmeyelim.

Gel, haklı çıkmaktan daha değerli bir şey öğrenelim: Birbirimizi incitmeden gerçeği söylemeyi…

Çünkü aşk, iki insanın hiç çatışmaması değil; çatıştıklarında bile birbirlerinin onurunu koruyabilmesidir.

Ve sevgilim, senden kusursuz olmanı beklemiyorum. Ben de kusursuz değilim. Yalnızca yanıldığımızda bunu kabul edebilecek, birbirimizi dinleyebilecek ve gerektiğinde değişebilecek kadar cesur olalım.

Bir kadının kalbinde derin bir yer edinmek, ona dünyanın en güzel kadını olduğunu söylemekten ibaret değildir; kendisini senin yanında değersiz, yetersiz veya sevgiyi hak etmek zorundaymış gibi hissetmemesidir.

Yıllar sonra yüzüne baktığımda ilk günkü heyecanı aramaktan çok, birlikte büyüttüğümüz güveni görmek istiyorum. Sana hâlâ güzel sözler söylemek, ama o sözlerin arkasında yaşanmış bir ömrün dürüstlüğünü de taşımak…

Elini tuttuğumda seni kendime bağlamayı değil, birlikte yürümeyi seçmiş olmanın huzurunu duymak.

Ve bir gün bana, “Beni neden seviyorsun?” diye sorarsan, sana yalnızca güzelliğini anlatmayacağım.

Diyeceğim ki:

“Seni, yanımda olduğun için değil; yanımda kendi gerçeğinle var olabildiğin için seviyorum. Benim için aşk, bir kadının kalbini kazanmak değil, onun kalbinde güvenle yaşayabileceği bir sevgiye her gün yeniden layık olmaya çalışmaktır.”
Aşk
Bir Kadının Kalbine Dokunmanın Bilgeliği
Bir kadın bazen sana söylediği şeylerle değil, söylemekten vazgeçtiği cümlelerle yaklaşır. Gözlerinin içinde yarım kalmış bir hikâye, gülüşünün ardında saklanmış bir tereddüt vardır. Sen yalnızca yüzüne bakarsın; oysa o, yüzünde kendisine ayrılmış güvenli bir yer arar.

Ben seni anlamayı, sana hükmetmekten daha değerli buldum. Çünkü bir insanın iç dünyasını keşfetmek, onu kendi düşüncelerine benzetmek değil; ondan farklı bir hakikati taşıyabileceğini kabul edecek kadar büyümektir.

Sevgilim, sana her şeyi anlatabileceğin bir yakınlık, her şeyi anlatmak zorunda olmadığın bir özgürlük sunmak istiyorum. Bana yaklaşırken kendinden uzaklaşmadığın, yanımda kalırken kendi yolunu unutmadığın bir aşkın içinde yaşamak istiyorum.

Bilirim, bazen bir kadın en çok sevdiği insana bile kalbinin bütün kapılarını açamaz. Çünkü geçmiş, yaşanmış bir olay olmaktan çıkıp bugünün ihtimallerine karışabilir. Bir zamanlar verilen sözler tutulmamışsa yeni sözler de zamana ihtiyaç duyar.

Ben senden hemen inanmanı istemiyorum. Güvenini kazanmak için sana kendimi anlatmaktan çok, sana nasıl davrandığıma bakmanı istiyorum. Çünkü sevgi, sözcüklerin güzelliğinde başlayabilir; ama karakterin tutarlılığında kök salar.

Bir gün öfkelenirsen, seni öfkenle tanımlamayacağım. Bir gün korkarsan, korkunu zayıflığın saymayacağım. Bir gün benden uzaklaşmak istersen, her mesafeyi sevgisizlikle açıklamayacağım.

Ama ben de senin yanında duygularımı saklamak zorunda kalmayayım. İkimiz de incinmekten korkmadan konuşabilelim; birbirimizi sevmeyi, birbirimizi susturmanın bahanesi yapmayalım.

Çünkü aşk, bir tarafın sürekli anlayış gösterdiği ötekinin sürekli anlaşıldığı bir düzen değildir. Aşk, iki insanın da görülmeye, dinlenmeye ve saygı duyulmaya hakkı olduğunu unutmadığı bir ortaklıktır.

Bir kadının kalbine giden en derin yol, onun zayıflıklarını öğrenip kullanmak değil; sana emanet ettiği kırılganlıkları, sevgisinin aleyhine çevirmemektir.

Ben senin hayatında her şeyi çözen adam olmak istemiyorum. Bazen birlikte cevap arayan, bazen yanıldığını kabul eden, bazen de hiçbir çözüm sunmadan seni gerçekten dinleyen adam olmak istiyorum.

Çünkü insan, sevildiğini hissettiğinde her zaman daha güçlü görünmek zorunda kalmaz. Bazen yorgunluğunu anlatır, bazen fikrini değiştirir, bazen yalnızca anlaşılmayı bekler.

Ve ben, sevgilim, sana yalnızca güzel günlerin sözünü vermiyorum. Her günümüzün güzel olacağını bilemem. Ama zor günlerimizde de birbirimizin değerini unutmamayı, sorunlarımızı birbirimize karşı silaha çevirmemeyi, gerektiğinde özür dilemeyi öğrenebiliriz.

Yıllar geçsin istiyorum; güzelliğin değişsin, benim yüzümde çizgiler çoğalsın. Dünyaya dair düşüncelerimiz dönüşsün, hayallerimiz başka biçimler alsın. Ama birbirimizi tanımaya duyduğumuz merak alışkanlığın içinde kaybolmasın.

Sana her gün aynı insan olduğunu söylemeyeceğim. Değişebilirsin. Yeni düşünceler edinebilir, başka hayaller kurabilir, kendinin daha önce bilmediğin yanlarını keşfedebilirsin.

Ben de değişeceğim.

Önemli olan, değişmeden kalmak değil; değişirken birbirimizi yeniden tanımaya gönüllü olmaktır.

Ve bir gün bana, “Beni gerçekten seviyor musun?” diye sorarsan, cevabım yalnızca bir duygu olmayacak.

Sana, sevgimin içinde kendin olabileceğini; farklı düşündüğünde değerinden kaybetmeyeceğini; başarılarının benim gölgemde kalmayacağını; hayatına kattığım anlam kadar senin kendi anlamının da kıymetli olduğunu söyleyeceğim.

Çünkü olgun aşk, bir kadına kendisini sevildiği için değerli olduğunu düşündürmez; zaten değerli olan bir insanın, sevgiyi özgürlüğüyle birlikte yaşayabileceği bir dünya kurar.

Ve ben seni, bana ait olduğun için değil, kendi hayatının sahibi olduğun hâlde benimle bir hayat paylaşmayı seçtiğin için seveceğim.

İşte o zaman aşkımız, birbirimizi kaybetme korkusundan değil, birbirimizi tanımanın huzurundan beslenecek.

Ve yıllar sonra, aynı pencereden sonbahar yağmurunu izlerken elini yeniden tuttuğumda sana ilk günkü gibi değil, seni daha derinden tanımış bir adamın sakinliğiyle bakacağım.

Çünkü bazı aşklar insanı kendine bağlar; bazılarıysa insanın kendisi olarak kalmasına izin verecek kadar büyür.

Benim sana duyduğum aşk, sevgilim, ikinci türden olsun.
Aşk
Bir Kadının İç Dünyasına Açılan Kapı
Bir kadın bazen sana yaklaşırken bile içinde mesafeler taşır, sevgilim. Bir yanı elini tutmak ister, öteki yanı geçmişten öğrendiği ihtiyatla kalbinin kapısında bekler.

Sen bunu sevgisizlik sanma hemen; insan bazen en çok istediği şeye en çok incinmekten korktuğu için temkinli yaklaşır. Çünkü kalp, yaşadıklarını unutmasa da yeniden inanmanın yolunu arar.

Ben senin iç dünyana bir cevaplar kitabıyla gelmedim. Her duygunun nedenini bildiğimi, her sessizliğini çözebileceğimi de iddia etmiyorum. Seni sevmek, seni bütünüyle çözmek değil; her gün yeniden tanımaya razı olmaktır.

Bana anlatırken kelimelerin karışabilir, bazen kendin bile anlayamayabilirsin neden bir şeye kırıldığını. Ben hemen hüküm vermek yerine sana biraz zaman bırakmak istiyorum. Çünkü anlaşılmak, her zaman haklı bulunmak değildir; duygularının ciddiye alındığını bilmektir.

Sevgilim, ben senin hayatında bir eksikliği tamamlayan tek insan olmak istemiyorum. Kendi gücünü keşfettiğin, hayallerini büyüttüğün, kendine ait bir dünya kurduğun ve bütün bunların içinde benimle de yürümeyi seçtiğin insan olmak istiyorum.

Çünkü aşkın değeri, birbirimize ne kadar muhtaç olduğumuzla değil, özgür olduğumuz hâlde birbirimizi ne kadar içten seçtiğimizle ölçülür.

Bazen sana sarılacağım, bazen yalnızca dinleyeceğim. Bazen bir soruna birlikte çözüm arayacağız, bazen çözümün hemen bulunamayacağını kabul edeceğiz. Sana her acının biteceğini vaat edemem; ama acını küçümsememeyi öğrenebilirim.

Sen de beni dinle sevgilim. Ben de her zaman doğruyu göremem, bazen korkularımla konuşur, bazen kendimi anlatmakta zorlanırım. Beni yalnızca güçlü görünmeye çalıştığım anlardan ibaret sanma. Ben de senin yanında dürüst olabileceğim bir yakınlık arıyorum.

Aşk, bir insanın bütün ihtiyaçlarını tek başına karşılamak değildir; iki insanın ihtiyaçlarını konuşabildiği, sınırlarını koruyabildiği, birbirinin varlığına saygı duyabildiği bir ilişki kurabilmektir.

Ve belki de bir kadının kalbinde en derin iz bırakan şey, ona her gün ne kadar güzel olduğunu söylemekten çok daha sade bir davranıştır: Kendisi olduğunda da sevginin içinde güvende kalabilmesi.

Ben seni değiştirmek için değil, kendini özgürce geliştirebileceğin bir sevginin içinde seninle yürümek için seviyorum.

Yıllar geçecek; bugün önemli sandığımız bazı şeyler unutulacak. Yeni düşünceler, yeni hayaller, belki de hiç beklemediğimiz sınavlar çıkacak karşımıza. Ama birbirimize soru sormaktan vazgeçmeyelim: “Bugün nasılsın?” “İçinde ne değişti?” “Sana nasıl daha iyi eşlik edebilirim?”

Çünkü insan sevildiğinde bile değişir, büyür, dönüşür, bazen yeniden başlar. Gerçek yakınlık, sevdiğimiz insanın dünkü hâlini korumaya çalışmak değil, bugünkü hâlini de merak edebilmektir.

Ve bir gün, sonbaharın ince yağmuru Ordu sahilindeki çınarın yapraklarına düşerken elini tuttuğumda sana şunu söylemek isterim:

Ben senin bütün sorularına cevap değilim. Sen de benim bütün eksiklerimin ilacı değilsin. Biz, kendi hayatlarımızı inkâr etmeden ortak bir hayat kurmayı seçen iki insanız.

Aşkımızın en güzel yanı, birbirimizde kaybolmamız değil; birbirimizi severken kendimize de daha çok yaklaşmamız olsun.
Aşk
Bir Kadının Kalbinde Kalabilmek

Bir kadının kalbine girmek kolay olabilir, asıl mesele, orada nasıl kaldığındır. İlk günlerin heyecanı diner, kelimeler gündelik hayatın içinde sıradanlaşır; geriye davranışların konuştuğu uzun bir zaman kalır.

İşte o zaman anlaşılır sevgilim, bir insanın seni sevdiğini söylemesiyle yanında kendini güvende hissetmen aynı şey değildir.

Bazen en güzel cümleler bile eksik kalır; bir söz tutulmadığında, bir kırgınlık küçümsendiğinde, bir insan kendini anlatırken sürekli savunmak zorunda bırakıldığında…

Çünkü kalp, yalnızca sevilmek istemez; sevgisinin içinde kendini kaybetmeden var olabileceğini de bilmek ister.

Ben senin hayatına bütün cevapları bildiğimi sanarak girmeyeceğim. Kadın ruhunu çözdüğümü, seni her zaman anlayacağımı iddia etmeyeceğim. Seni tanımayı, seni tanımlamaktan; seni dinlemeyi, senin adına konuşmaktan daha kıymetli bulacağım.

Bir gün bana kırılırsan, bunu hemen sevgimizin sonu saymayacağım. Bir konuda benden farklı düşünürsen sana olan saygımı eksiltmeyeceğim. Çünkü benim için yakınlık, her konuda anlaşmak değil; anlaşamadığımızda bile birbirimizin değerini koruyabilmektir.

Sevgilim, sana kendini kanıtlamak zorunda olmadığın bir ilişki sunmak istiyorum. Güzel görünmediğin bir günde de, başaramadığın bir işin ardından da, hayallerinden kuşku duyduğunda da kendini benim sevgime layık bulabilmeni…

Ama seni yalnızca teselli eden biri de olmayacağım. Gerektiğinde kendi yanlışlarımla yüzleşeceğim, seninle dürüstçe konuşacağım. Çünkü sevgi, her davranışı onaylamak değil; birbirimize saygı duyarak daha iyi insanlar olabilmeye çalışmaktır.

Ben seni bir kafese kapatıp buna aşk adını vermeyeceğim. Kiminle konuşacağını, nereye gideceğini, hangi hayali kuracağını belirlemeyeceğim. Senin özgürlüğünü tehdit olarak değil, kişiliğinin doğal bir parçası olarak göreceğim.

Çünkü bir insanın sevgisi, diğerinin dünyasını daraltmak zorunda kalıyorsa, orada bağlılıkla sahiplenme birbirine karışmış demektir.

Benim aradığım aşk başka: İki insanın birbirini seçtiği, ama birbirini yönetmeye çalışmadığı; birbirine yaklaştığı, ama kendi benliğini terk etmediği; birlikte büyüdüğü, ama farklılaşmaktan korkmadığı bir aşk…

Yıllar sonra yüzüne baktığımda yalnızca benimle geçirdiğin zamanı değil, kendi başına gerçekleştirdiğin hayalleri de gururla hatırlamanı istiyorum.

Beni sevdiğin için kendinden vazgeçme. Benimle kalabilmek uğruna sesini kısma. Bir gün değişirsen, bunu bana ihanet sayma. Seni tanımaya başladığım insanla bugün olduğun insan arasındaki farkı merakla karşılamayı öğreneyim.

Ve sen de beni yeniden tanımaya istekli ol; çünkü ben de yıllar içinde değişeceğim. Aşkımızı geçmişin güzel anılarına hapsetmeden, bugünün gerçeğiyle besleyelim.

Bir akşam, Ordu sahilinde çınar yaprakları sonbahar rüzgârıyla savrulurken elini tuttuğumda sana büyük vaatler vermek istemiyorum.

Sadece şunu bilmeni istiyorum:

Yanımda olmak zorunda değilsin. Beni mutlu etmek için kendini unutmak zorunda değilsin. Sevgimi kazanmak için kusursuz olmak zorunda değilsin.

Seni seviyorum; çünkü sen, benim hayatımda bir rolü yerine getiren kadın değil, kendi hikâyesiyle var olan ve benimle ortak bir gelecek kurmayı özgürce seçebilen eşsiz bir insansın.

Ve belki aşkın en derin hakikati budur:

Bir kalbi kendine bağlamak değil, o kalbin özgürlüğünü korurken birlikte kalmanın anlamını her gün yeniden yaratmak…

Çünkü gerçek vuslat, iki insanın birbirine sahip olması değil; birbirine ait olmadan da birbirini gönülden seçebilmesidir.
Aşk
Seni Anlamayı Sevmek Sandım
Seni ilk sevdiğimde, sevgilim, kalbine giden yolu bulduğumu sandım. Meğer aşk, bir kapıyı açmaktan çok, o kapının ardındaki dünyayı her gün yeniden tanımaya razı olmakmış.

Sen bazen sustun, ben sustuğun yerde kendime cevaplar buldum. Bazen uzaklaştın, ben bunu sevginden vazgeçişin sandım. Sonra öğrendim ki insan, karşısındakini anlamadan önce kendi korkularını tanımalıymış.

Belki sen anlaşılmak istiyordun, ben haklı çıkmaya çalışıyordum. Belki sen yalnızca dinlenmeyi bekliyordun, ben her üzüntüne bir çözüm arıyordum. Oysa bazı duygular, hemen onarılmak için değil, önce incitilmeden yaşanabilmek için vardır.

Sevgilim, ben artık gözyaşlarını susturmayı seni teselli etmek sanmıyorum. Bazen ağlamana izin vermek, bazen hiçbir şey söylemeden yanında durmak, bazen de kendi hatamı kabul etmek sevginin en dürüst hâli olabilir.

Çünkü bir kalbin güveni, bir gecede söylenen bin güzel sözle değil, günler boyunca tekrar eden küçük davranışlarla büyür. Sana verdiğim sözü tutmamla, öfkeli olduğumda bile saygını korumamla, en savunmasız hâlini bana gösterdiğinde bunu sana karşı kullanmamamla…

Ben senin hayatında her şeyi bilen bir adam olmak istemiyorum. Yanıldığında seni küçümsemeyen, yanıldığımda kendimi savunmakla yetinmeyen, birbirimizin gerçeğine yaklaşmayı gururumuzdan daha değerli bulan bir adam olmak istiyorum.

Seni seviyorum diye bütün kararlarına ortak olmayı hak saymıyorum. Kalbinde yerim var diye bütün dünyana sahip olduğumu düşünmüyorum. Çünkü senin bana duyduğun sevgi, senin kendin olmaktan vazgeçtiğin yerde değer kazanmaz.

Ben senin özgürlüğünü azaltarak büyüyen bir aşk değil, özgürlüğünün içinde derinleşen bir yakınlık istiyorum.

Bir gün hayallerin değişirse anlat bana. Benden farklı düşündüğünde söyle. Bazen yalnız kalmak istediğinde bunu sevgimizin eksilmesi saymayayım. Sen de benim sessizliğimi her zaman uzaklaşmak sanma.

Birbirimizi kusursuz anlamayabiliriz; ama anlamaya çalışmayı bırakmayabiliriz. Çünkü aşk, iki insanın birbirinin zihnini okuması değil, yanlış anladığında yeniden sormaya ve yeniden dinlemeye istekli olmasıdır.

Yıllar geçecek, sevgilim. İlk günün heyecanı başka bir biçime dönüşecek. Belki bir akşam aynı pencereden yağmuru izlerken söyleyecek çok az şeyimiz olacak.

Ama elini tuttuğumda kendini açıklamak zorunda hissetmiyorsan, bir düşünceni saklamadan söyleyebiliyorsan, üzüntünün yanında neşeni de özgürce yaşayabiliyorsan, işte o zaman aşkımızın büyüdüğünü anlayacağım.

Çünkü ben senin yalnızca sevgilin değil, kendin olabildiğin bir ilişkinin güvenilir eşlikçisi olmak istiyorum.

Ve bir gün bana, “Beni neden hâlâ seviyorsun?” diye sorarsan, sana ilk günkü güzelliğinden söz etmeyeceğim.

Diyeceğim ki:

Seni her tanıdığımda hakkında bilmediğim yeni bir şey buluyorum. Sana her yaklaştığımda kendimde düzeltmem gereken bir yan görüyorum. Seninle her anlaşmazlığımızda sevginin yalnızca hissetmek değil, aynı zamanda öğrenmek olduğunu anlıyorum.

Seni, beni tamamladığın için değil; birbirimizi eksiltmeden ortak bir hayat kurabileceğimize inandığım için seviyorum.

Ve benim için vuslat, sana ulaşmakla biten bir yol değil; sana ulaştıktan sonra da birbirimizin kalbine özen göstermeyi seçtiğimiz uzun bir yolculuk.

Çünkü bazı aşklar, insana yalnızca sevilmenin mutluluğunu vermez; başka bir insanı daha dikkatle, daha adil ve daha derinden sevmeyi öğretir.

Benim en büyük aşkım, sevgilim, seni kendime benzetmek değil; birbirimizden farklı kaldığımız hâlde aynı sevginin içinde buluşabilmek olsun.
Aşk