Sevgilim bir günün sonu şimdi
İnsanlar kalabalık,arabalar dönüyor evlerine
Bense seni düşlüyorum bi karşıyaka sahilinde
Uzat bana uzak ellerini
Benden sakınma gülüşlerini,düşlerini
İzmir yine yaşantısı içinde uğultulu
Martılar yitiriyor sessizliğini,vapurların trafiğinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta