Karınca Şiiri - Osman Taşpınar

Osman Taşpınar
74

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Karınca

Beklerken nöbet yerini
Bir karınca çıka geldi
Kapıdan içeri
O köşeye koştu
Bu köşeye koştu
Sonunda gördü
Yerde ki ölü böceği.
Ön ayaklarına taktı olmadı
Arka ayaklarıyla kaktı olmadı
Böyle çabalar görünce onu
Aklıma yardım etmek geldi.
Alarak böceği
Ayırdım parçalara
Bekliyormuş gibi bunu
Karınca
Kaptığı gibi en büyük parçayı
Çıktı kapıdan dışarı
Ben de çıktım peşi sıra
Masallardaki gibi
Az gitti,uz gitti
Dere,tepe düz gitti
Bir de baktım ki
azıcık bir yol gitti
Yılmıyordu
Karşısına çıkan engelleri
Bir bir aşıyordu
Götürürken böyle güç bela
Geldi bir duvar kenarına
Birden
Bir karınca çıktı meydana
Yapıştı hemen oda bir ucuna
Birlikte
çıkmaya başladılar duvara
tam ortasına geldiklerinde
Pat
Yere düştü ikisi bir anda
yılmadılar yine de
çıkmaya başladılar bak yine
Bu sefer daha dikkatlice
çıktılar duvara sonunda
binbir güçlük çekerek
amaçları neydi?
sadece
'Aç Kalmamak'
Cırcır böceği gibilere
Muhtaç olmamak
İnsanlar da böyle değil mi?
Çırpınır durur günlerce
Amaçları onların da belli
Aç kalmamak,
muhtaç olmamak.

Osman Taşpınar
Kayıt Tarihi : 7.2.2006 13:12:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Osman Taşpınar