Karınca Şiiri - Aykut Kınay

Ömür, bir an beride saklı hazine
ileride değil, içinde gizli bir bahçe
adım atsan öz de yine sen varsın
gece ile gündüzün birleştiği yerde

Nigârın çayırında membaya vardım
bir yudumda kendimi seyre daldım
taş değdi başa, düştük ayak altına
kabuk kırıldı, içinden çıktı karınca

Aceb bu ne acayib bir şey ...
sorma neredeyim belki bilinmezde
hamur yoğurduk, mayası karıncadan
karınca kararınca piştik fırında