Gözlerim karanlığa gömülü, ruhum yorgun ve kırık,
Bela okuyorum kendime, dualarım birer hıçkırık.
Okunacak bela kalmadı, kaderim çizilmiş kara kalem,
Ne kadar daha düşebilirdim, dibi görmeden derinlere daldım ben.
Bir ayna gibi karşımda duruyorsun, bendeki ben mi yansıyan?
Yoksa yaşadıklarım mı bu hâli vermiş, içimi saran bu yangın?
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta