Gece koyu kadife perdesini çekti pencereme.
Siyah mürekkep damlıyor bomboş beyaz kağıtlara.
Pusulasız hayalet gemiler batıyor derin okyanusta.
Elmas kesiği hatıralar kanatıyor titrek tenime.
Sessizliğin kalın duvarları sarıyor kimsesiz etrafımı.
Baykuşların tünediği bu eski ahşap köşkte.
Karanlığımda seni arıyorum, ey mahcup ceylan.
Yıldızlar çoktan terk etti gök kubbeyi.
Sönmüş ocaklardan tütmeyen ince dumanlar yükseliyor.
Akreple yelkovan durdu bu çıkmaz kavşakta.
Ayna yüzü görmez oldu tozlu salonlar.
Kapanmış kapılar ardında unutulmuş eski şarkılar.
Ruhumun kuytularında yankılanıyor sessiz derin feryatlar.
Karanlığımda seni arıyorum, ey saklı bahçem.
Kum saati boşaldı ta dipteki taneye.
Unutuluşun paslı zinciri dolandı narin boynuma.
Rüzgar bile uğramaz oldu bu yıkıntıya.
Kurumuş otlar bürüdü ıssız yolların üzerini.
Gölgeler uzuyor gün batarken bu diyarda.
Kimsesiz kuşlar yuva kurdu tıkalı saçaklarımıza.
Karanlığımda seni arıyorum, ey uzak yıldızım.
Şafak sökmeyecek sanki bu uzun gecede.
Sağır duvarlar dinliyor içimde kopan fırtınayı.
Gümüş tepsi üzerinde sunuldu bana keder.
Kırık mermerlerin üzerine damladı saf kanım.
Ay ışığı süzülüyor aralanmış tül perdelerden.
Bekleyişin o ağır yükü çöktü göğsüme.
Karanlığımda seni arıyorum, ey kayıp limanım.
Büyülü aynalar yansıtıyor eski tatlı hatıraları.
Kehribar tespih dağıldı soğuk mermer taşlara.
Parmak uçlarımda kaldı kokunun hafif tülü.
Sessizlik örüyor durmadan yeni bir kafes.
Hayatın dişlileri öğütüyor sabırsız kırılgan umutlarımı.
Boş kalan odada çınlıyor adının yankısı.
Karanlığımda seni arıyorum, ey güzel rüyam.
Paslı kilitler direniyor açılmayan demir kapılara.
Kurşuni bulutlar kapladı tüm solgun ufukları.
İçimdeki çocuk saklandı kimsesiz kuytu köşelere.
Mum alevi titriyor esen sert poyrazla.
Kapanan gözlerim hayalini çiziyor beyaz duvara.
Bedenim üşüyor sensiz geçen bu akşamda.
Karanlığımda seni arıyorum, ey sönmeyen ateş.
Son yaprak da düştü kurumuş dala.
Fısıltılar karıştı gecenin uğuldayan kara sesine.
Göğsümde sıkışan taş büyüdü devasa dağlar.
Çatlayan dudaklarım sayıklıyor adını durmadan sabaha.
Zifiri odada yalnızlık büyüyor sessizce katlanarak.
Ömrümün kalan kısmını verdim bu yola.
Karanlığımda seni arıyorum, ey tek çarem.
Kayıt Tarihi : 13.09.2026 23:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!