Siyah, ışıktan daha hızlı hakim oluyordu güne,
gün hızla yiterken açık denizde, karanfil yüzlü ay berraklaşıyordu sessizce..
Göz çukurları mezar olacakken gözlerine, karanfil belirmeye başladı gökyüzünde...
Ciğerleri dolusunca bir çığlık hazırlık bile yapmadan çıkmak için sessiz geceye izin istemedi...
Tam düğümlenecekken kaynağını hatırladı çığlık.
Sevinç pınarından taşmıştı ya öyleyse acıtsa da çıkacaktı dişlerin ötesine ve yırtacaktı gecenin karanlığını.. Dayanamadı daha fazla yüreğine karanfil sızmış adam, haykırdı geceye “Hoş geldin”...
Tamamını Oku
epey guclu bir imgelem yetenegi var... Ben bu kadar guzel ve destansı bir lirik metin okumayalı uzun zaman olmuştu... Tesekkurler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta