7 Nisan 1932 - 7 Haziran 2012
Bahtına ağlayan Azeri kızı
Sen Karabağ dersin, ben karayazı
Boşlukta çırpınır Türk’ün avazı
Sanma ki dertlerin azı bizdedir
Sizdeki yaranın özü bizdedir.
‘Gel gardaş’ diyorsun gelecek yol yok
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Yirmi dokuz kişiden puan almış bu şiir
Altı buçuk puanı biraz zor geçmiş gibi.
Ne abidik gubidik şiirler on alırken,
Nasıl kıymışlar buna? Hangi akıl sahibi?
Dünya duysun bu sesi, bu ses şarkın sesidir
Peygamberin övdüğü, necip ırkın sesidir
Bu ses Azarbaycanın, bu ses Türk'ün sesidir
Bu ermeni tak etti, canımıza tak artık!
Ya Karabağ ya ölüm ! Başka yolu yok artık!
(Ozan Arif)
özümüzü sözümüzü dile getiren aziz şair.türk'üz ölene dek.
karakoç'u okuyunca eline kalem alınca kendini şair sanan herkesin bir kez daha düşünmesi gerekir diyorum ben..
hocam kalemine ve yüreğine sağlık
ellerin dert görmesin ne güzelişlemişsin
içimizdeki kanayan yarayı tebrik
ediyor ve en derin saygılarımı
sunuyorum esenkalın
AZERBAYCAN DAN SELAMLAR OLSUN
HER ANA BİR EVİN ÇEKER YÜKÜNÜ,
NELER YAZILMAYIB ANAYA DAİR? !
ANLAYIN ŞAİRİN BÖYÜKLÜYÜNÜ,
BİR ELE ATADIR, ANADIR ŞAİR...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta