KARA GÜL
Aşık olduysan kara gözlü, minik elli güzeli Yaratana,
Yüreğinin derinliklerinden kopan,
bir mutluluk getirmek istersin,
o özene bezene yaratılana.
Senden bir çöp bile istese,
belkide seviyordur dersin, emin olamasanda.
Seviyor ki benden istiyor dersin,
için kıpır kıpır, mahçup bir umutla,
Seviyor dersin, benim onu sevdigim kadar olmasada.
Seversin, vazgecemezsin, gözlerinin önünden gitmez ki hayali.
O kaçsa, görmek istemese, yüz çevirse bile senden.
Sarılıp, doya doya cennet kokusunu almak istersin,
O tertemiz kara gülden,
Bir şimşek gibi çakıp, seni yakmak istemesinden bile çekinmeden.
Ürkek bir tavşan gibi yaklaşırsın,
Dünyanın en güzel çiçeğine.
Sevginle üzmekten, incitmekten korkarsın istemesende.
Dokunamazsın, bir kuş tüyü kadar hafif ve narin bedenine,
Ve bakamazsın bir elmas gibi parlayan,
sanki ceylanlardan ödünç alınmış gözlerine.
Gün gelip de anlasın diye kalbinde olanı,
Kabul olsun, gecenin sessizliğinde bozmasın diye,
yakarılan duayı,
Bir an susturursun avaz avaz özlemle,
sol yanında çarpıp duran,
O ipekten yapılmış, usul usul kanayanı...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!