Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Kara bakışlarının kara batağı,
Emiyor beni içine,içine.
Tuzağının ta derinlerine.
Çözülmeyen heveslerimin son durağıdır,
O kara gözlerin.
Dönüşü yok artık,
Kara güneşinin ufuklarından.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta