Kapı Ardı Şiiri - Dr Yusuf Polat

Kapı ardı gurbet dermiş yaş alan bir nene.
Hangi kapı, hangi ardı?
Bir yastıkta iki baş, aralarında nice yollar.
Bir yorganın altında iki ayrı kış
İki beden yan yana birbirine uzak iki dünya.

Kapı ardı gurbettir, demiş yaşlı bir dede.
Aynada iki yüz.
Biri geçmişten kalma, biri kendine yabancı.
Bakmışlar birbirlerine, tanımamışlar.
İnsan kendi yüzünde ne zaman kaybolur
Zihnimde yaşayan ben,
Kalbimde yaşamaya çalışan; bana gurbet

Kapı ardı ayrılıkmış demiş genç bir sevgili.
Kapı ardı ne kelime
Asıl ayrılık
İnsanın içinde başka insana yer kalmaması

Sensizliğin sessizliğinde nice hakikat uyur.
Bir söz çıkar ağzımdan, sana varamaz.
Bir kelam yükselir gözden, dile dökülemez
Ben söylerim, sesim kendime döner.
Sen susarsın, dünya sevincin arasına girer.

Kapı, her zaman yalnızca iki odayı ayırmaz.
Bazen bir ömrü, bazen iki bedeni,
Bazen insanı kendi benliğinden ayırır.
Gurbet, kapının ardında değil;
İnsanın kendine varamadığı soğuk yerdedir.