Kandil Şiiri - Leyla Ilıca

KANDİL

Gel, gel otur yanıma;
Kandil yaktığım gece.
Ne o sıkıntı, Ne o yürek bitti...

Konuşmadan büyüdüğüm:
Biraz soluksuz,
Biraz dumansı yalnızlıklar...
Mekansız sözler.
Nârına dönüp durduğum.

Paylaşımsız tükendiğim:
Biten suskunluklar.
Aydınlıklarını yaktığım;
Bitmeyen sonsuzluk.

Kendimi bırakıp varoşlarına,
Sabahlarına göç ettiğim;
Gel otur,
Gel otur yanıma:
Kandil yaktığım gece...

Leyla ILICA