ellerimi karanlıkta bıraktınız
kargaların dans kanatlarında
vurulmuş bağ bozumu ırkların
buruşuk çalılıklarda alın çizgilerini
zehirlediniz lanetli törelerinizle oysa
kurtulmaya hazırdık sığ derelerin yüzgeçlerinden
ve hani daha çok sevecektik yüzlerimizi
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




sevgili kemalcim,kan ve ins,hayatımın nabzında yeniden attı.
sadece mükemmel diyorum.
duygularının şiire dönüşümünün takipçisiyim.
saygılar.
saevgılı kemal bey kalemınze yuregınıze ve bılegınıze saglık..cok hayatı olan dızelerde yasama dondum.saygılarımla.
modernizmin insani duygularının yokedişinin serüveni,bu kadar hazin,bukadar,yalın,ve bu kadar isyankar olur.kelimeler adeta,yeniden bir uyanış için hazırlık yapıyor.
çocuklar benzeyecekti çocukluğumuza..ne kadar derin,ne kadar çok şey anlatıyor...
sahi biz kardeşmiydik...
işte o an,gözyaşlarımın boşaldığı andı...
kalbini seviyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta