Mümkün değil inkarı,
Tüm dinlerde aynıdır yeri.
Muhammed’i, İsa’sı, Musa’sı ve Nuh’u
İstisnasız kabul etmişler, orucu!
Kimi her gün tutmuş orucu,
gökten gönül yağdı, zahre zahre koy.
nazar değsin, vay o zorba gözüm, vay!
döküp gitti bulut, bir de böyle say.
gamsız sandım yılları, oy anam oy!
candan canım yandı, pâre pâre koy.
Yani! Özür dilediğini hayal etmişim bir an!
Aldandığımın farkına vardım. Üzüldüm..
Üzüldüm ama, ağlamadım..
Ağlamadım çünkü; umursamadım.
Nasıl olsa tekrar yaşanacaktı..
Bu olanlar nasılsa aramızda kalmayacaktı..
vurma vurma, vurmayın
şarapnel parçalarından kolyem gerdanımda,
boş kovanlardan telkâri örülmüş
kan kırmızısı zincirim var benim ..
sıkılan kurşunlardan kaynatılmış,
sallanan küpelerim kulaklarımda !
gitme gitme
gitme gitme
daha kabak kemanenin hüznü
kemençe yayının serzenişi
cümbüşün söyleyemediklerini
dinlemeden gitme..
kötülük bozgunculuğu veya bataklığı
nasıl işlenirse ömür, nasıl süslenirse
edepsiz kin yuvası beter beslenmiş
kullanma tarihi bitmiş ürünler deryası
neşe yaylası iyilikler güzellikler ovası
lebalep boğuk bir hastane koridorunda
ümitsiz yaşlar izledim, endişeli gözlerle!
keşmekeş bir toplum ve sanki tunç çağı
sanki yeni buluşlar peşinde bütün siyahlar !
siyahlar dediğime bakmayın sakın sizler,
her birinin üstünde beyaz gömlek de var!
Gözlerim kapalı seyrederken seni,
Yağmurun damlaları çarpıyordu yüzüme.
Hayalin bile olsa güzeldi!
Yağlanmış saçlarımdan süzülürken damlalar,
Sende akıp gittin, biraz evvel yanımdayken.
henüz dizini kırmamış kurşuna dizilmemiş,
dipçik gibi dimdik, gözleri yeni bağlanmıştı.
ona rağmen sözünü sakınmadı derviş!
hazır ol! diye, sert bir nidaya uçuştu kuşlar!
börtü böcek korktu, havada, karada ve suda..
ne varsa, ne kaldıysa ! o korkmadı, korkmadı o!
böyle söyleme bana
lütfen böyle söyleme
sana bir şey
olmaması için
canımı verebilirdim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!