esbabı güzeldi beyaz bir cüppe
kürsüden sesi çıktı sargın fesle
zaman geçer de, irfan sürer sandım
yok yok, hayatta olmaz bu edeple!
yaşa sultanım, bil ki renkli kisve
Rahmine düştüğün zaman annenin,
Sevinmiştik hep birlikte.
Umutlarım vardı sen doğduğun zaman.
Hayallerimin birkaçını kendime ayırmıştım,
Diğerleri ise sana aitti.
Tarif edilemeyen duygularım vardı.
Kolay değil ayrılık, hasret hiç güzel olmadı.
Bu senaryoda bana hep ayrılık
Ve hasret çeken rolü verildi.
Esas adam olduğumu zannediyordum ama,
Ancak figüran kalabildim.
Film hala devam ediyor.
gülmeye namzet, gülerse diye de bekliyorken
yüreğime bir çökme yaşattı sanki mimiklerim
içimin istediği kadar, elverdiğince zamanım
şöyle çok güneşli gün özlemi gibi ümitlerim
sıcaklığı aniden buz kesti, vaktiyle muttasıl
yaşamımı sorgular oldu, cevap istedi munfasıl yol senden geçti, bir uğramak düştü şahsıma
koptu ipin ucu, hemen tutun, kaçırmayın iti
kuldan utanmaz, erkeksi nadir bir allemedir
başından tırnağına kadar kirle akıyor fikreti!
tasvip edilmemesinden o kadar muzdariptir!
sarih kulun öykünmelerine de sahip çıkıyor
büyük bir ovanın, büyük bir vadinin tam ortasında
yayla yayla süzülerek çağlayan ırmakta köpüktün!
şöyle can kardeşe ballandıra ballandıra övülen
yüzümüze yerleşen tebessüme aşina ferahlıktın!
ne yazık ki nadidem, ne yazık ki sen de hatırlanıyorsun !
sormadı hâli balam
ermedi göğe başım
yetmedi câna sözüm
dinmedi ağrı sızım
sen beni ne sanırsın?
Söyleyemem, söyletmez gönlüm dilime.
Korkarım küçügüm yakısır mı bu bize.
O edan, içten bakısın, tatlı gülüsün,
Asık oldum galiba, bu yasımda size...
Sanki yüregim aglıyordu ya içimden.
Ne sen de benim hüznüm;
Ne bende senin zulmün!
Bir garip akıl kaldı çocukça...
Bir çift ağlamaklı göz kaldı,
Yanında...
kent rehberindeyim rütbesiz ferdim
adresim belli garipçe bir erim
Vatan Millet aşkına hazır kıta
nöbet tutan yürekten bir askerim!
salsalar bizi açılsa kapılar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!