araftadır güven
topukları sessizlik çizgisinde
gerisi, birkaç saniye ötede..
arasından perdeler geçmiş
tütsülenmiş değeriyle, sırat köprüsünde.
araftadır yalan
tahta çıkrığın kolu çıkmış,
kuyunun başında bekleme.
kuyuya gidesin mi gelmiş?
kalk da tut şu kovayı deme!
sonrası var mı, bir sor ama?
bazen surdur, bazen sır; ama hep vakurdur, vakur !
uzaktan bakıldığında dost gibi görünüyordur aslında..
bakınca öyle görünse de, toprağa ayak basmamıştır henüz!
galiba umduğu, beklediği zafer ayaklarına serilmemiştir..
özetle, hangisinin zehirleyeceğinden emin olamadığı
yağmurun sözü katredir,
boynuna takılmayınca..
mertliğin özü vicdandır,
gerdanını sıkmayınca..
özrün bir affı var elbet,
özrü dileyen olursa !
vehimi, yoktur senden büyük çaşıt.
hem Yavuz, hem Süleyman, hem de karşıt.
yola çıkan ulağa, dağ taş taşıt.
bir zamanlar genç, bir zamanlar yaşıt !
Roma, Tebriz, muhtaç sana payitaht.
görünürde en fakir, en sefil fert.
gelmez bize kibir, keder, nebze dert.
sert çıksa hiddeti, çıksa ki çok sert.
ya doğmamış sekin, ya korkmuş mekin!
vekil kılmış Fâtır, sâni oğlu mert.
şeklen murtazâ, zımnen redif.
sırra mahal yok, hüsnü zarif.
postta tedviren, mülki arif.
velev ki, sultan sensin herif!
veda etmeye, olgun kısmet.
açacaksın bir yufkayı
içine basacaksın soğanla kıymayı..
yağını bol bol dök
olacaksa, çıtır çıtır olsun!
ver fırına pişsin, usul usul..
üzeri kızarınca tamamdır,
kara aygır sırtında mert cengâver,
fırtınayla sırt sırta vuruşuyor.
yıldırım çakan gökyüzlü başyâver,
gurbet çalan toprağa, kan döküyor!
23.09.2022/19.40
sınırları zorlamadan, yoklamadan
el yordamıyla dokunmadan
varlığını kim hissetti ki paranın ?
utancını taşır mısın dendiğinde
kim taşıdı ki kirini, pisliğini ?
taşır mıydı avuç avuç pislik olsa?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!