Dünyayı sırtında taşır kambur karınca
Her sabah karanlık tünelinden geçerek
İç güdülerinin hafifliğiyle
Beyaz ve bulutsu yolculuklar yapar
Dev bir gövdeyi aşarak
İlerler savunma mekanizmalarını dağıtarak
Doğanın
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




'Gösterişli
Ordular gibi değil
Sürü gibi değil
Karınca gibi
Yaşayıp ölür
Çivisiz ve tabutsuz
Doğanın serin gölgelerinde.. '
Son derece yalın ve çok çarpıcı bir üslup ile yazıyorsun genç şair. Kutlarım yürekten ve başarılar dilerim.
Sevgilerimle
Çalışkanlığıyla örnek olan bu minicik mahlukatın dev yaşam savaşları... Güzel dile getirilmiş... Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta