Kağıda Sığmayan Şiiri - Yücel Özkü

KÂĞIDA SIĞMAYAN
Sevdanı yazdım akşamın külüne,
Gölgeler uzandı yola.
Göç eden kuşlarda aradım sesini,
Adını bıraktım yağmurun izine.

Hasreti astım pencereden geceye,
Rüzgâr perdeyi araladı.
Mektup bıraktım suskunluğa,
Mürekkep kedere karıştı içimde.

Gözlerimde senden kalan bir gölge,
Sözlerim yolda kaldı, sana varmadı.
Sen duymadın gecenin derininde
Yüreğimde çatlayan ince sesi.

Ne çok cümle büyüttüm içimde,
Her biri sana uzanan bir yoldu.
Kelimelerin kıyısında sustum,
Adın içimde derin bir göldü.

Hangi dizeye sığdırayım seni,
Hangi harf taşısın içimdeki yangını?
Kalemim susunca kâğıt konuşur:
Bazı sevdalar yazılmaz, insanın içinde yaşar.

YÜCEL ÖZKÜ
20 Eylül 2026/09:46