Kağıda Değmeden Şiiri - Yücel Özkü

KÂĞIDA DEĞMEDEN
Seni yazacaktım akşam,
kalem sustu parmaklarımda.
Pencereye vuran akşamla
gölgen kaldı odamda.

Takvim yaprakları döküldü,
günler birbirine karıştı.
Hangi güne baksam içimde
yarım kalan cümleler vardı.

Dalgın çıktım yollara,
ayaklarım eve varmadı.
Sokak lambasının altında
gece adını sakladı.

Biri sorsa hâlim nedir,
sözüm kapıda düğümlenir.
Söylenmeyen ne varsa
içimde büyür, derinleşir.

Ben adını koymadım;
gece bilir, yağmur bilir.
Penceremde açık kalan yerden
sana varan rüzgâr gelir.

YÜCEL ÖZKÜ
24 Eylül 2026/18:43