Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yokluğunu yaşadığınız herşey sizde, bir başka güzel dilleniyor ey şair.
Şiir okudum...
Teşekkür ediyorum...
..sözüm bitti....
Üstat Necip Fazıl'ın izi vardı şiirde.
Gayet güzel bir şiir Köksal Akar .
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta