Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Bu güzel şiir bizlere de gülümsedi yüreğinize sağlık kalem dostum serap yeşil
hacminden daha büyük anlam taşıyan bir beyit...
esasen Köksalın bu şiirini okuduğumda, aklıma hemen Çarli çaplin'in (bilerek 'ç' yazdım) hayatının canlanrıdılığı bir film geldi orada da Çarli elbilselerini seçerken, o meşhur baston, şapka ve pantolon ona gülümsüyor ve onca kıyafet ve takının arasından kendilerini seçmeleri konusunda ona işaret ediyorlardı....işte Köksal da burada aynı mesajı yakalamış ve dile getirmiş. Gerçektende şairle müteşair arasında ki fark bence ikisi de kelimeler bağına daldıklarında şair olana işmar etmesidir kelimelerin 'gel beni al 'diye....
teşekkür ederim Köksal, şiire bakışını seviyorum...:)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta