Kadim Bitki Şiiri - Kasım Kobakçı

Galiba hatırlarsınız,
Bozkır toprağının, bir nebatıdır,
Lakin, sahil kuşağında dahi,
Serpilip gelişir fidanı, turunçgilin.
*
Sunamaz ürünlerini, kusursuzca,
Kızılla, kahve arası, bir renkte durur,
Yemen'den ulaşanlar denli, ballanmaz.
*
Yapışkan durmaz zira,
En kamil çağında bulunanlardan,
İhtimal tadarsın, üç beş adet,
Şüphesiz ekşi ekşi.
*
Şahsım esasen, sarkan danelerin,
Kesifliğini, tasvir edeceğim.
*
Kesilen bedenin, sürgünlerle,
Birebir kavuştuğu, noktalar ve tepeleri,
Bir turunç cümbüşü.
*
Pek iri hacimli, olmamak kaydıyla,
Adeta, bir çuval.
*
Al al,
Daha ham duran, kısımları mevcut,
Kimi salkımların.
*
Kasım başları vesilesiyle,
Şahsım, kainatın dört bucağına,
Ne şekil ulaşıyor, bu gıda diyordum.
*
Kadim bitkinin, fıkır fıkır toplarını,
Bakışlarımla seçince kavradım.