Gönlü kırık, kırgın bir gezginin hatırasıdır kalbimdeki
Kayboluşlarda en derin sohbetlerde kendimi bulduğum zamanlardır yüzümdeki tebessümün sebebi
Onunla kaçtığım ve dünyalar kurduğum anların günahıdır sadece geride kalan
Temiz ve saf kalabildiğim o dünyalarda bıraktım bir zaman ruhumu
Bedenime hapsolmuş keşkelerimle yaşarken
Aklım ve ruhum deli tay
Acabalar zincirine vurulmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta