İsyan tutanağı Şiiri - Can Manifesto

Mırıldanmaları şiir yapıyorum, keyfi nerede?
Elâlem şiirimden daha rezalet.
Şiirdeki elâlemin keyfi nerede?

El havlusundaki ince ince kan lekeleri bir şeyleri ispatlıyor.
Medet yahu, medet!
Dünyadan ne yiğitler gelip geçiyor.

Keyfi kaçık biraz veyahut yalnız.
Bir şeyler istiyor canı, nedeni belli değil.
Yaşamak ile ölmek arasındaki çizgide dolaşıyor, yanlız!

Bir hayırsız habîbe neden târumar ediyor?
Yakışmaz güneşli gecelere sisli aylar.
İnadı yedi bitirdi, hâlâ da âşığım diyor.

Beynindeki kıvrımlar şiirdeki dizelerde.
Aşk, mantık kapılarını zorladığı zaman kalbine güvenmek zorundasın.
Kalbiyle yazsa şiiri, belki sevilecek dizelerde.

Şehrin bütün kedileri
gece olunca başka insanlara sokuluyor.
O kedi olmak istiyor.
İnsanlığını yaktı geldi, ona niye kimse sokulmuyor?

Mektubu yazdı, yine göndermedi.
Cesaretine tükür, çünkü yok.
Geçmişte küfrettiği günlerin değerini bilemedi.

Bir izmarit daha bitirdi balkonda.
Tekelci zengin oldu.
Sokaktan geçen mutlu çiftlerin manzarası evindeki balkonda.

İyice delirdi şair
Bu ne biçim şiir

Ama!

İsyanı var.
İsyanım var.
Kendine isyanı var.
Kendime isyanım var.